Skip to main content

Merhaba dünya!

İnsanın hayata kısa zamanda adapte olması, onun kısa zaman içerisinde hayattan sıkılmasını da beraberinde getiriyor. Aslında bu kaçınılmaz bir son! Hayatta ilk heyecan duyarak yaptığımız şeyler, ikinci seferinde aynı zevki ve şaşkınlığı vermiyor. İşte tam olarak farkındalık yaratmak istediğim konu bu aslen. Yaptığım herhangi bir iş rutine bağlandığı noktada artık bir iş olmaktan çıkıp görev halini alıyor. Günlük yaptığımız görevler. Yaptığımız ya da çalıştığımız anlar bizim için görev olmaktan çıkıp iş olabilmesi için ortada bir üretim en azından bir üretkenlik faaliyetinin aktif rol oynaması gerekiyor.
İş yeri dediğimiz kavram günlük rutin olarak bize tanımlanmış görevlerin yapıldığı yer değil, her sabah yeni fikirlerle güne merhaba deyip, fikirlerimizin kurgularına ev sahipliği yapan yer ve işimiz aklımızdaki kurguları gerçek hayata dönüştürme çabası olmalıdır.

Selametle.